Sentyabr gələndə təqvimdə sadəcə bir rəqəm dəyişmir. Sanki həyatın ritmi də yavaş-yavaş başqa bir ahəngə köklənir. Yayın gurultulu günləri geridə qalır, havaya ilk sərinlik qarışıb axşamlar uzanan kölgələrə çevrilir. Sentyabr bir tərəfdən yayın sonunu xatırladır, digər tərəfdən isə insanda yeni başlanğıclar üçün qəribə bir ümid oyadır.

Bəlkə də buna görə sentyabrı sevənlərin sayı çoxdur. Çünki bu ayın içində həm ayrılığın kövrəkliyi, həm də başlanğıcların həyəcanı var. İnsan bir mövsümlə vidalaşarkən, qarşıdakı günlərin gətirəcəyi yeniliklərə də ürəyində yer açır.

Sentyabrın ən gözəl tərəflərindən biri onun sakitliyidir. Yayın yorucu istisi çəkildikcə küçələrdə, parklarda və həyətlərdə tamam başqa bir ab-hava yaranır. Sərin külək üzə toxunur, günəş əvvəlki kimi yandırmır, daha yumşaq işıq saçır. Gün batımları isə sanki rəssamın palitrasından çıxmış kimi çəhrayı və narıncı rənglərə bürünür.

Təbiət də sentyabrda yavaş-yavaş dəyişməyə başlayır. Ağacların yarpaqları sarı, narıncı və qırmızı çalarlara boyanır. Küçələrdə addımlayarkən ayaqların altında xışıldayan yarpaqlar payızın ilk musiqisini xatırladır. Bu mənzərə insana sadə, amma vacib bir həqiqəti pıçıldayır: heç nə olduğu kimi qalmır. Lakin hər dəyişiklik özü ilə yeni bir gözəllik gətirir.

Sentyabr həm də yenidən başlamaq üçün ən uyğun aylardan biri sayılır. Sanki qarşıda təmiz bir səhifə açılır. İnsan yarımçıq qalan planlarını xatırlayır, yeni qərarlar verir, həyatında dəyişmək istədiyi məqamları gözdən keçirir. Bəzən təqvimdə sadəcə bir ayın dəyişməsi belə insana yenidən cəhd etmək üçün kifayət qədər güc verir.

Bu ayın özünəməxsus cazibəsi gündəlik həyatın kiçik detallarında da hiss olunur. Nazik jaketlər, rahat sviterlər, payızın sakit rəngləri və isti geyimlər yenidən gündəlik həyatımıza qayıdır. Yayın yüngüllüyündən sonra payızın daha sakit və zərif ab-havası insana xüsusi rahatlıq bəxş edir.

Sentyabrın başqa bir gözəlliyi isə isti içkilərdir. Əldə buxarlanan bir fincan qəhvə və ya çay, pəncərə önündə sakitcə oturmaq üçün artıq bəhanə axtarmağa ehtiyac qalmır. Çöldə sərin hava, içəridə isti bir fincan... Yanınızda sevdiyiniz insan varsa, adi bir söhbət belə günün ən gözəl anına çevrilə bilər.

Bəlkə də sentyabrı gözəl edən məhz budur. Bu ay insana tələsməməyi, dəyişiklikdən qorxmamağı və həyatın ən sadə anlarından zövq almağı xatırladır. Sentyabr nə tam yaydır, nə də tam payız. O, iki fəslin arasında dayanaraq insana həm keçmişlə vidalaşmaq, həm də gələcəyə ümidlə baxmaq imkanı verir.

Sentyabr bir ay deyil, bir hissdir. Bir az nostalji, bir az ümid, bir az da yenidən başlamaq cəsarətidir. Bəlkə də elə buna görə payızın ilk ayı hər il qapımızı döyəndə bizdə qəribə bir hiss yaradır: sanki həyat sakitcə deyir - hər şeyə yenidən başlamaq üçün hələ gec deyil.